Mijn eerste maand op Aruba

There we go again! 🌴☀️🩷

Voor degene die zich nog kunnen herinneren wat ik in mijn laatste blog van Curaçao schreef, is dat ik niet heel snel nog zo een avontuur zou aan gaan en toch typ ik dit nu vanuit het zonnige Aruba.  

Het eiland leven ging na een tijdje toch een beetje kriebelen en Nienke van TMI had me overtuigd van Aruba, dat het werken echt anders zou zijn, wat dynamischer en ook wat gemoedelijker. Dus daar zijn we dan. 

Woensdag 4 maart kwam ik aan en werd ik opgehaald door Fleur, zij is hier ook via TMI voor 4 maanden en werkt op de kraam en verlos. Heel toevallig kende ik haar al een beetje, want zij werkt ook in het JKZ. 

Ze had een welkomsbordje gemaakt, dit was heel erg lief. Hierna zijn we naar mijn appartement gereden, even snel de spullen afgegooid, kennis gemaakt met de huurbaas en daarna doorgereden naar het strand voor een drankje en een hapje eten. De dagen daarna heb ik me spullen uitgepakt, opgeruimd en even naar een strandje geweest. Vrijdag had ik een afspraak bij HR van het HOH (Horacio Oduber Hospital). Ik moest wat papieren tekenen en ik kreeg een aanvraag voor een röntgenfoto. Dit om tuberculose uit te sluiten. Stond ik dan in me blote tieten in een hokje, waarna ik mee mocht lopen om de foto te maken. Na 20 seconden stond ik dan ook weer buiten. Hierna moest ik me melden bij "mevrouw Janette". Op de vraag waar ik haar kon vinden, werd er gezegd dat ik dat aan de beveiliging kon vragen, niemand die met me meeliep. Met de beveiliging heel het ziekenhuis door en ergens tussen de wasserette was daar een kantoortje waar ze zou moeten zijn, maar daar was ze natuurlijk niet. Hij zei dat ik daar maar op haar moest wachten. De medewerksters van de wasserette keken me aan alsof ze geen idee hadden wat ik daar stond te doen. Na ongeveer 10 minuten kwam er een mevrouw aanlopen en door een van de medewerkers van de wasserette werd ik geseind dat dit mevrouw Jeanette was. Ik er achteraan en ik vertelde dat ik Kris was en me bij haar moest melden. Het enige wat ze zei was " NAAM"😂. 

Nou ik alles genoemd en toen toverde ze wat papieren naar voren, maakte (zonder dit aan te kondigen) een foto voor op de pas en vroeg ze me maat voor me pak. Bijna elke afdeling heeft een ander kleur pak en wij hebben roze! heel erg leuk. Nadeel is wel dat we het hier zelf moeten wassen. Toen dat eenmaal afgehandeld was, ben ik op eigen initiatief maar naar de kinderafdeling gelopen om me alvast voor te stellen en een rondleiding te vragen. Het is dat ik dit allemaal al eerder heb meegemaakt, weet hoe het er een beetje aan toe gaat en me hier vooral niet te druk om moet maken. Op de afdeling werd ik heel lief opgevangen door een van me collega's. Ze wisten gelukkig dat ik daar kwam werken, alleen dachten ze wel allemaal dat ik op de neo kwam i.p.v. op de boxen/zalen. Even voor jullie beeld; ze hebben hier geen aparte neonatologie. Het is gewoon de kinderafdeling, met 4 zalen waar per zaal 2 kinderen op kunnen (denk hierbij aan de OK's, trauma capitis, diabeten), 10 boxen (1 persoonskamers waarvan 4 kamers met een monitor; hier liggen vooral kinderen die of een monitor nodig hebben of in isolatie moeten) en dan de neo "kant"  waar aan de ene kant gewone babybedjes staan en aan de andere kant couveuses. Ik zou hier prima op kunnen staan, maar omdat ik geen CPAP doe, is de afspraak gemaakt daar helemaal niet op te werken (en heel eerlijk, vind ik dat niet zo erg ;)). Na de korte rondleiding ben ik doorgereden naar het strand, in het weekend samen met Fleur en Sacha (die ook hier in het ziekenhuis werkt) naar Oranjestad geweest. In de avond zijn we op stap gegaan en zondag lekker rustig aan gedaan. Maandag was het tijd voor mijn eerste werkdag! Er werd toen vooral aandacht besteed aan mijn "inwerk boekje" waarin stond wat ik allemaal gezien moet hebben van het ziekenhuis, waar ik bepaalde dingen kon opzoeken en wat een beetje de werkregels zijn. We hadden geen kinderen, want anders was er geen tijd voor een rondleiding ;). Die dag daarna moest ik naar de Hix training. HIX is een elektronisch patientendossier, waar wij in het Haga al jaren gebruik van maken. Ook in Curaçao werkten ze daar al mee en nu gingen ze daar hier ook op over. Wat een happening was dit. Ondanks dat ik er al ervaring mee had, moest ik toch naar de scholing, die van 8u tot 15u! was en daar heb ik dus niet zoveel gedaan. De vrijdag daarop gingen we live! Er werd helemaal door de directeur en vele hoge pieven van het ziekenhuis gesproken in de centrale hal, er werden tasjes uitgedeeld, iedereen kreeg een muffin en beneden kon je ook nog wat te eten halen. Lekker overdreven allemaal haha. Ik moet zeggen dat de meeste collega's het best goed oppakten en ik vond het wel fijn dat ik ze nu goed kon helpen. Het weekend daarop was ik vrij, toen werd ik door Simone en haar zus meegenomen om Aruba te verkennen. Voor de collega's uit het JKZ geen onbekende naam, maar voor de rest; Simone was (nog steeds gek om was te zeggen, aangezien ik hierna dus niet meer terug ga naar het JKZ) mijn collega in het JKZ en komt al een paar jaar op Aruba met haar zus, dus zij konden me al van alles laten zien. We begonnen bij casibari, gingen naar een marktje, langs de natural bridge, naar de ezels! en eindigde bij surfside beach. Een hele leuke dag! Na het weekend begon mijn 2e inwerkweek. Maar ik moet zeggen dat ik al helemaal werd " losgelaten" en dat ging me ook prima af. Als er iets was, kon ik alles vragen en blijkbaar had ik ze genoeg vertrouwen gegeven om me los te kunnen laten. Dinsdagavond heb ik Joyce van het vliegveld gehaald. Met Joyce heb ik samen gewerkt in Curaçao en zij is een jaar geleden weer teruggegaan en is daar nog steeds en nu kwam ze mij een paar dagen opzoeken op Aruba. Woensdag waren we vrij, want het was vlaggendag! Koning Willem-Alexander was er zelfs, om hem te kunnen zien, hadden we optijd in oranjestad moeten zijn, maar wij kozen er even lekker voor om uit te slapen😉. In de middag zijn we ergens wezen brunchen (zie reistips ;), daarna naar een marktje geweest en daarna lekker naar het strand. Afgesloten met een drankje op Moomba beach en toen was het wel weer mooi geweest. Zaterdag zijn we mee geweest met een boottripje voor Sacha haar verjaardag, dit was erg gezellig en in de avond moest ik Joyce alweer terugbrengen op het vliegveld. Daarna ben ik nog even naar een " illegaal strandfeestje" geweest. Rond 01:30 uur kwam de politie binnen, maar no way dat de muziek stopte. Ze keken rustig rond, praatte met wat mensen en stonden er gewoon een beetje bij. Rond 2u stopte de muziek en was het afgelopen. Normaal zou je verwachten als iets niet mag, dat dit dan meteen wordt afgebroken, maar hier niet hoor. Heerlijk😂❤️

Zondag ben ik naar baby beach geweest en daarna wezen eten bij een lokaal restaurantje en super lekkere roti op! De maandag daarna had ik avonddienst en omdat het mijn 1e avonddienst was, werd ik ingewerkt. Echter stonden wij op zaal en lag er welgeteld 1 kindje met diabetes, die eigenlijk alles zelf deed. Leuk om te zien dat ze het hier bijna hetzelfde doen als bij ons. KH berekenen en delen door een ratio. In Curaçao deden ze dit toen weer heel anders. Wat wel grappig is om te merken, is dat er soms iets makkelijker mee om wordt gegaan dan dat wij gewend zijn. Waar wij alles heel nauwkeurig wegen, werkte het hier wat globaler. Zo had dit kindje 6 van die kleine loempia’s en in het boekje stond bij loempia: 1 portie (150 gram) is zoveel KH. Dat zou ongeveer wel overeenkomen😉. Is helemaal goed gekomen haha ;). 

De avonddienst daarna stond ik alleen op zaal en had ik 3 kindjes, dus iets meer te doen, maar ook nog niet echt bezig. 2 kinderen die a 4 uur aan het vernevelen waren en 1 kind die terug was van A+T en niet wilde drinken dus die heeft de hele avond geslapen met een infuus. 

De dag daarna had ik wel een hele dag vrij, toen ben ik in de ochtend de hooiberg gaan beklimmen en daarna een dagje naar het strand geweest met Marjolijn. Marjolijn werkt samen met mij op de kinderafdeling en is hier ook vanuit TMI. Sindsdien trek ik ook wat meer met haar op, hadden we samen weekenddienst, gingen we uiteten en zaterdagavond op stap! Dat was een langeeeee avond😅. Die zondag had ik mijn eerste nachtdienst en werd ik ook hiervoor ingewerkt. De eerste nacht hadden we niet veel te doen, er waren 2 opnames op de boxen waar ik mee meegeholpen heb, maar verder hebben we vooral in de buidelstoelen liggen chillen🙈. 
MAAR, die nachten daarna was een stuk drukker. In mijn laatste nachtdienst had ik gewoon 7 kinderen, die ook nog eens om de zoveel uur vernevelt moesten worden. Echt wel een stuk dynamischer dan Curaçao toen der tijd. Al hoor ik nu van Joyce dat ze ook regelmatig drukke diensten daar ervaren. 
Van de "zieke" kinderen die er liggen zijn momenteel de meeste benauwd bij astma of een luchtweginfectie. 
Het is trouwens wel een stuk kleinschaliger dan Curaçao of Nederland. Er zijn hier geen specialismen, zoals een kinderorthopeed of een kinderneuroloog. Tenzij er toevallig een kinderarts is die hier tijdelijk waarneemt en een bepaalde specialisatie heeft. Deze specialisten worden dan hier vanuit de volwassene in consult gevraagd. Ook als we een diabeet hebben liggen, vragen we de diabetes verpleegkundigen uit de volwassene zorg. 

Tijdens me nachten ben ik nog naar de zeerover geweest en toen ik uit de nachtdienst kwam, ben ik eerst even gaan slapen en daarna moest ik verhuizen!Dit was al de bedoeling en wilde ik van te voren zelf, maar nu ik eenmaal gewend was, wilde ik eigenlijk niet meer weg. Maar goed ik heb nu wel een eigen terras en een ruim appartement met zwembad. 

Ik moet wel heel eerlijk zeggen dat ik het in het begin (en eigenlijk nog steeds wel een beetje) erg wennen vind. Ik voelde me nog niet helemaal " happy" " thuis". Maar de laatste dagen gaat het echt wel beter, vind ik wat meer draai. 

Ik denk ook dat het komt dat ik vanuit Curaçao hoge verwachtingen had, met name betreft uitgaan, de leuke ontbijt/lunch tentjes. Dat is hier gewoon wat minder/ anders. En daarnaast ben ik ook verpest met de connecties die ik op Curaçao had, ik besef me nu wel dat het echt uniek was dat ik zo snel een maatje had gevonden in Roos. Aan de andere kant heb ik het wel echt naar me zin op werk en daar breng ik toch de meeste uren van de week door :). En daar buiten heb ik ook een leuk groepje meiden waarbij ik altijd aan mag sluiten om leuke dingen te doen. Ik ben wel heel erg blij dat ik zoveel bezoek ga krijgen. Ik vind het zo bijzonder en leuk dat er zoveel mensen langs komen! Volgende week maandag komen mijn ouders al, een maand later Floor en Ans, nog geen week daarna komt Mike en dan begin juni komt Roos en eind juni Mies! Echt zo leuk😍. 

Dus nu moet ik maar snel door met het eiland verkennen en de lunch tentjes uitzoeken, zodat ik hun alle leuke plekjes kan laten zien. 

Bon, voor de eerste maand heb ik HOPI veel geschreven. Sorry alvast, maar goed, jullie wilden allemaal een linkje ontvangen eh ;). 

Okeeeee groetjes🩷🧡❤️💛💜

Hopi Amor,

Kris